از يه دنياي مسخره كه روز به روز به آخرش نزديك ميشه، مريضه و هر روز مريضتر ميشه و هيچ كس نيست كه خوبش كنه.
به اين فكر ميكني كه اگه شب گرسنه بخوابي چي ميشه. اگه بارون رو سرت بريزه كجا بايد بري. اگه پول نداشته باشي چي كار مي توني بكني...
تو يه دنياي مسخره كه روز به روز به آخرش نزديك ميشه، مريضه و هر روز مريضتر ميشه و هيچ كس نيست كه خوبش كنه.
از اين مي ترسي كه شايد بمب بعدي بيوفته رو سرت و همه چيزت رو خراب كنه... به اين فكر مي كني كه بمب بعديت رو كجا بندازي...
تو يه دنياي مسخره كه روز به روز به آخرش نزديك ميشه، مريضه و هر روز مريضتر ميشه و هيچ كس نيست كه خوبش كنه.
و آدمايي بالا سرتن كه ترسِتو بيشتر مي كنن و تو هيچ اعتراضي نمي كني و اونا بهت يه شكلات ميدن و ميگن كه ساكت باش و شكلات بخور و اگه شكلات رو بندازي اون موقه سرتو مي كنن زير آب...
تا كي بايد صبر كنيم كه يكي بياد و داد بزنه؟
تو اين دنياي مسخره كه روز به روز به آخرش نزديك ميشه، مريضه و هر روز مريضتر ميشه و هيچ كس نيست كه خوبش كنه